အျဖစ္မရွိေသးတဲ့မုိးကုတ္သားေလးတစ္ေယာက္

Monday, December 3, 2007

ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ေရးထားတဲ့ ရင္တြင္းျဖစ္ေလးပါ

မႈန္၀ါး၀ါး စိတ္ကူးအိမ္မက္

လြမ္းရမွာ တစ္ခုကလြဲရင္ေပါ့
ငါ……ဘာကုိမွ မေၾကာက္ပါဘူး။
ငါ့ေဘးနားမွာ နင္ရွိေနရင္ေပါ့
အရာအားလုံးဟာ လွပေန
ငါ……ဘာကုိမွ မေၾကာက္ပါဘူး။
အိမ္မက္ဆုိးေတြ မက္ခဲ့ရင္ေတာင္
ငါႏုိးထလာလုိ႔ နင္ကုိျမင္လုိက္ရတဲ့အခါ
အိမ္မက္ဟာေပ်ာက္ရွ သြားမွာမုိ႔
ငါ….ဘာကုိမ မေၾကာက္ပါဘူး။
ေလာကရဲ႔႕ လမ္းၾကမ္းေတြထက္
ငါဟာ လဲၿပဳိခဲ့ရင္ေတာင္
ငါ့ကုိ ေဖးကူေပးမယ့္
နင့္ရဲ႕ အၾကင္နာလက္တစ္ခု ရွိေနမွာမုိ႔
ငါ….ဘာကုိမွ မေၾကာက္ပါဘူး။
အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြ ေနာက္က်ခဲ့ရင္ေတာင္
ေႏြးေထြးတဲ့ နင့္ရဲ႕အျပဳံးတု႔ိနဲ႔
ငါ့ကုိေစာင့္ႀကဳိေနမွာမု႔ိ
ငါ…..ဘာကုိမွ မေၾကာက္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္……….အခုေတာ့
ငါေလ…………လြမ္းတဲ့စိတ္တစ္ခုနဲ႔တင္
အရာအားလုံးကုိ ေၾကာက္ရြံ႕ေနခဲ့မိတယ္……..။
ကေ၀
ကုိ ကေ၀ က က်ေနာ့္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္း ပါ သူ႔ ရဲ႕ ရင္တြင္းျဖစ္ေလးကုိ က်ေနာ့္ကုိ ေပးသုံးတဲ့ အတြက္
ေက်းဇူးပါ ပဲ ။ေနာက္ထပ္ရွိေသးရင္ ေပးပါအုံး

Friday, November 16, 2007

ဘ ကုန္းနဲ႕ ဘၿပီး၀လုံးနဲ႔ ၀ တဲ့ ဘ၀အစ

ကၽြန္ေတာ္က အခ်ိန္ေတြကုိလုၿပီးေတာ့ လုပ္ေနရတဲ့အလုပ္ေလးကုိ ပုိၿပီးေတာ့ခင္တြယ္ေနမိတယ္ဗ်ာ
အမွန္ဆုိရင္ ဒီရဲ႕ blogger က ကၽြန္ေတာ့္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိအလွမ္းကြာပါတယ္...အရင္က ဒီလုိ
ေရးဖုိ႔ကုိ စိတ္ေတာင္မကူးမိပါဘူး... computer ဆုိတာက က်ေနာ္နဲ႔ေတာ္ေတာ္ေလးကုိေ၀းပါတယ္.
(က်ေနာ္ လုိ႔ပဲအလြယ္သုံးလုိက္ပါေတာ့မယ္) က်ေနာ္က ေက်ာင္းစာကုိေတာင္ အျဖစ္ရွိတဲ့ေကာင္မ
ဟုတ္ပါဘူး..ဒုတိယႏွစ္ကုိေလးႏွစ္ေလာက္က်ေနတာ..(ဟီး..ဟီး..ၾကြားေနတာ) အခုေတာင္ဘာလုပ္
ရမယ္မွန္းမသိပဲ ေယာင္လည္ေယာင္လည္နဲ႔ ဒီအလုပ္ကုိ ကုိင္မိတာ ဒါနဲ႔႔ပဲ မတတ္တစ္ေခါက္ေလးနဲ႔
ကုိယ့္ဟာကုိဖတ္ဖုိ႔သီးသန္႔ေလး ေလွ်ာက္ေရးေနတာ..မ်က္စိလည္လမ္းမွားၿပီးေရာက္လာတဲ့သူေတြ
ကိုေတာ့အားနာပါတယ္..ေရာက္လာတဲ့သူေတြ(ျမန္မာျပည္ကလူေတြ) ေတာ့ ပုိက္ဆံကုန္ရတာမတန္
လုိက္တာဆုိၿပီး ခ်ီးက်ဴး ေထာပနာျပဳေတာ့မွာျမင္ေယာင္ပါေသးတယ္..က်ေနာကလည္းဒီလုိေလးလုိက္
ၿပီးလုပ္ေနရတာကို၀ါသနာပါလုိ႔ပါ..စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႔ ဘာမွလည္းမတတ္..မတတ္တစ္ေခါက္နဲ႔ေလွ်ာက္လုပ္
တစ္ခုခုအျဖစ္ရွိသြားရင္ကုိ ေပ်ာ္လုိ႔..ငယ္ငယ္က က်ေနာ္တုိ႔နယ္ဘက္မွာကစားခဲ့တဲ့..ဓါးလားေပါက္ဆိန္လား
ဆုိတဲ့..ကစားနည္းကုိကစားေနရသလုိပဲ..အဲဒီကစားနည္းကလည္း..မ်က္စိကုိအ၀တ္စည္းၿပီးလုိက္ရုိက္ရတာ
ကုိး..စမ္းတစ္၀ါး၀ါးနဲ႔ေလွ်ာက္လုိက္ရတာေလ..အခုက်ေနာ္လည္းအဲလုိပဲ...စမ္းတစ္၀ါး၀ါးနဲ႔ေလွ်ာက္လုပ္ေနတာ
ဟုိလူ႕ေမး ဒီလူ႔ေမးနဲ႔ေပါ့...က်ေနာ့္အသက္ကလည္းမငယ္ေတာ့ဘူးလုိ႔ေျပာလုိ႔ရေနၿပီ..ဒါေပမယ့္ ပညာေရးမွာ
ေတာ့ သူငယ္တန္းအဆင့္ပဲရွိေသးတာပါ..ဦးက်ဥ္ေပြ႔လုိပဲ..တစ္ခုရတစ္ခု..တစ္လုံးရတစ္လုံး..နည္းနည္းခ်င္း
စုေနတာ..ေနာက္ဆုိျပည့္မယ္လုိ႔ေတာ့ေမွ်ာ္လင့္ရတာပဲဗ်ာ..ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေၾကာင့္ က်ေနာ့္ရဲ႕ ဘ၀ေလးဟာ
ပုိၿပီးျပည့္စုံ လာတယ္လုိ႔ခံစားမိတယ္..ခ်စ္သူအသစ္တစ္ေယာက္ေကာက္ေတြ႔လုိက္သလုိပါပဲ..ဘာမွမရွိတဲ့
ဘ၀ေလးဟာနည္းနည္းအဓၶိပၸါယ္ရွိလာတယ္....
ေအးညီ

Saturday, September 22, 2007

Forever Friends

သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ေရ....
ေရွးေရစက္ေတြေၾကာင့္ငါတုိ႔ေတြဟာဆုံေတြ႕ရင္းႏွီးခဲ့ၾကတယ္ေနာ္....
သူငယ္ခ်င္းဆုိတဲ့စကားလုံးေလးဟာ...အၿငဳိးအေတးေတြမပါ...ရာထူးဂုဏ္ရွိန္ေတြမပါ...
လုံး၀ျဖဴစင္ခဲ့ပါတယ္...ငါတုိ႔ေတြဟာဘယ္ေလာက္ပဲေ၀းကြာေ၀းကြား...ဘာေတြပဲျခားနားေနပါေစ.
သူငယ္ခ်င္းဟာ....သူငယ္ခ်င္းပါပဲ...သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္းတစ္ဖက္ဆီအျမင္ေတြျခားေနပါေစ...
ၿငဳိးသူရန္ဘက္ျခင္းေတာ့...ဘယ္ေတာ့မွမျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး...(ငါ့ဘက္ကေပါ့)...တုိ႔ေတြဟာႏုိင္ငံေတြ..
ေရေျမေတြ ျခားေနလဲ...ဘယ္ေတာ့မွမေျပာင္းလဲတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြပါ
ကုိငွက္ကုိဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္သူ႕ရဲ႕စကားေလးယူသုံးလုိက္အုံးမယ္
ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္
ေအးညီ

သူရဲေကာင္းမ်ားကုိဂုဏ္ျပဳပါဧ။္

ဒီေန႔မုိးေတြရြာေနတယ္ဗ်ာ...က်ေနာ့္အထင္ေတာ့...ညစ္ပတ္ေနတဲ့ေလားကႀကီးကုိမၾကည့္ရက္လုိ႔....
မုိးနတ္မင္းႀကီးက..သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္သြားေအာင္လုိ႔ေဆးေၾကာသန္႔စင္ေပးလုိက္တာ...
မေ၀းေတာ့တဲ့အခ်ိန္ကာလေလးမွာ...ျမန္မာျပည္ႀကီးသန္႔ရွင္းသြားပါေတာ့မယ္...
ကၽြန္ေနာ္တုိ႔ရဲ႔ေနာင္လာေနာင္သား...မ်ဳိးဆက္သစ္ေလးေတြရဲ႕အနာဂါတ္ေတြလွပေစဖုိ႔...
စေတးခဲ့ရတဲ့ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕အစ္ကုိေတြအမေတြရဲ႕အသက္ေတြ ေသြးေတြ ေခၽြးေတြနဲ႔...
ရင္းႏွီးခဲ့ရတဲ့အသီးအပြင့္ေလးေတြကို....ေနာင္လာေနာင္သားေတြခံစားရေအာင္...
ကၽြန္ေတာ္လဲ ေသြးတစ္စက္အေနနဲ႕မပါႏုိင္ေတာင္ ေခၽြးတစ္စက္အေနနဲ႕ ပါ၀င္ခ်င္လုိ႔ကၽြန္ေတာ္
ဒီဘေလာဂ့္ကုိေရးလုိက္တာပါ..ေအးခ်မ္းသယာၿပီးလြပ္လပ္ေသာဘ၀မ်ားကုိ ပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ၾကပါေစ။

Friday, September 21, 2007

MyoGYi_slow,slow speak

Thursday, September 20, 2007

ဘာတစ္ခုမွမလုပ္တတ္ေသးပါ

ေရးရမယ္အေၾကာင္းအရာကအမ်ားႀကီးက်န္ေသးတယ္
ပညာကဘာမွမတတ္ေသးေတာ့ဘာမွမလုပ္နဳိင္ေသးဘူးေပါ့ဗ်ာ...
title ကုိျမန္မာလုိေပၚေအာင္ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲဗ်....
က်ေနာ့္ကုိသင္ေပးၾကပါအုံး....ဘာမွအျဖစ္မရွိတဲ့ေကာင္ကဒါေတြလုပ္ေနေသးတယ္ဆုိရင္..
၀ါသနာပါလုိ႔ပါ....လုိ႔ေျပာရမွာပဲ....